Πότε γιορτάζει η Άλκηστη;

Πότε γιορτάζει η Άλκηστις;

Η Άλκηστις γιορτάζει την Κυριακή των Αγίων Πάντων — μία κινητή εορτή που πέφτει οκτώ εβδομάδες μετά το Πάσχα, δηλαδή την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή. Ανήκει στην κατηγορία των αρχαιοελληνικών ονομάτων που δεν έχουν αφιερωμένο άγιο στο Ορθόδοξο εορτολόγιο — η Εκκλησία τα αγκαλιάζει κάτω από την ομπρέλα αυτής της γιορτής, χωρίς να αφήνει κανέναν αλειτούργητο.

Επειδή το Πάσχα αλλάζει ημερομηνία κάθε χρόνο, η γιορτή κυμαίνεται μεταξύ τέλους Μαΐου και αρχών Ιουλίου — συνήθως τον Ιούνιο. Η Άλκηστις μοιράζεται αυτή τη ζωντανή εορτή με άλλα αρχαιόφερτα ονόματα: Αντιγόνη, Νεφέλη, Ισμήνη, Θάλεια, Ορφέας.

Τι σημαίνει το όνομα Άλκηστις;

Το όνομα Άλκηστις συντίθεται από «ἀλκή» (δύναμη, ανδρεία) + «ἑστία» ή, κατά άλλη ανάλυση, από αλκή + επίθημα «-ιστις» που εμφανίζεται σε αρχαία ονόματα. Η πιο αποδεκτή ερμηνεία: «η δυνατή», «αυτή που αντέχει», «η γενναία».

Η ρίζα «αλκή» εμφανίζεται και στον Άλκης (βλ. σχετικό άρθρο) και σε ονόματα όπως Αλκιβιάδης, Αλκίνοος. Είναι μια ρίζα που κουβαλά έντονη ηρωική αίγλη — τη δύναμη όχι ως ισχύ αλλά ως θάρρος.

Στη νεοελληνική εποχή, η Άλκηστις/Άλκηστη ανήκει στα αρχαία ονόματα που αναβίωσαν μέσα από την ελληνική λογοτεχνία και τη νεοκλασική αισθητική — ιδιαίτερα αγαπητό σε οικογένειες με φιλολογική καλλιέργεια.

Άλκηστις — η γυναίκα που πέθανε από αγάπη

Η Άλκηστις ήταν βασίλισσα των Φερών, σύζυγος του Αδμήτου. Ο μύθος της αποτελεί μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Ο Άδμητος, όταν έμαθε ότι πρόκειται να πεθάνει νέος, έλαβε από τον θεό Απόλλωνα ένα μοναδικό δώρο: αν κάποιος θελοντικά πεθάνει στη θέση του, εκείνος θα επιζήσει. Κανείς δεν δέχθηκε — ούτε οι γηραιοί γονείς του. Μόνο η Άλκηστις, η γυναίκα του, κατέβηκε εθελοντικά στον Άδη.

Ο Ευριπίδης έγραψε την «Άλκηστη» — ένα δράμα γύρω στο 438 π.Χ. — που αφηγείται πώς ο Ηρακλής, φιλοξενούμενος του Αδμήτου, κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο και επέστρεψε με την Άλκηστη. Η τραγωδία θέτει ένα από τα αιώνια ερωτήματα: τι σημαίνει να αγαπάς; Η Άλκηστις δεν πέθανε από υποχρέωση — πέθανε από αγάπη. Και αυτή η διάκριση είναι που κάνει τη μνήμη της να μη σβήνει.