Πότε γιορτάζει ο Άδωνις;

Πότε γιορτάζει ο Άδωνης;

Ο Άδωνης γιορτάζει την Κυριακή των Αγίων Πάντων — μια κινητή εορτή που πέφτει οκτώ εβδομάδες μετά το Πάσχα, δηλαδή την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή. Ως όνομα φοινικικής-σημιτικής προέλευσης χωρίς αντίστοιχο άγιο στο Ορθόδοξο εορτολόγιο, τοποθετείται κάτω από αυτή τη μεγάλη εορτή που αγκαλιάζει ολόκληρη τη γλωσσική και πολιτισμική κληρονομιά του Ελληνισμού.

Επειδή το Πάσχα αλλάζει ημερομηνία κάθε χρόνο, η γιορτή κυμαίνεται μεταξύ τέλους Μαΐου και αρχών Ιουλίου — πάντα Κυριακή, πάντα σε εποχή γεμάτη καλοκαιρινό φως. Ο Άδωνης μοιράζεται αυτή τη γιορτή με άλλα ονόματα της ανατολικής και φοινικικής παράδοσης.

Τι σημαίνει το όνομα Άδωνης;

Το όνομα Άδωνης (αρχαία ελληνική μορφή: Ἄδωνις) προέρχεται από το φοινικικό «Adon» — κύριος, άρχοντας. Η ρίζα είναι κοινή με το εβραϊκό «Adonai» (אֲדֹנָי), ένα από τα ονόματα του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη. Ήρθε στην Ελλάδα μέσω της Κύπρου και της Φοινίκης, φέρνοντας μαζί ολόκληρη τη λατρεία του Ανατολικού κόσμου.

Σήμερα στην Ελλάδα το όνομα απαντά κυρίως στην Κύπρο — νησί που από την αρχαιότητα ήταν ο κύριος τόπος λατρείας του Αδώνιδος και της Αφροδίτης. Διεθνείς μορφές: Adonis (αγγλικά, ισπανικά), Adonai (εβραϊκά).

Άδωνης — ο θνητός θεός της ομορφιάς και της αναγέννησης

Στην ελληνική μυθολογία, ο Άδωνης ήταν ο υπέρτατα ωραίος νέος που γεννήθηκε από τη Μύρρα — κόρη μετασχηματισμένη σε δέντρο μύρου μετά από αιμομικτικό έρωτα με τον πατέρα της. Η ομορφιά του νεογέννητου ήταν τόσο συγκλονιστική που ταυτόχρονα δύο θεές τον ερωτεύτηκαν: η Αφροδίτη, θεά της αγάπης, και η Περσεφόνη, βασίλισσα του Κάτω Κόσμου.

Ο Δίας — ή κατά άλλες εκδοχές η Καλλιόπη — αποφάσισε ότι ο Άδωνης θα μοιράζει τον χρόνο του ισομερώς ανάμεσα στις δύο θεές. Όμως η ζωή του έληξε τραγικά κατά τη διάρκεια κυνηγιού: ένας άγριος κάπρος τον πλήγωσε θανάσιμα — ζώο που η παράδοση ταυτίζει μερικές φορές με τον Άρη ή με κάποιον ζηλόφθονο θεό. Από το αίμα του βλάστησαν ανεμώνες ή τριαντάφυλλα, κατά τις εκδοχές.

Η Αφροδίτη θρήνησε και εξαίτιας της θλίψης της ο Δίας επέτρεψε στον Άδωνη να επιστρέφει στον κόσμο των ζωντανών για μέρος κάθε χρόνου — κάνοντάς τον σύμβολο της εναλλαγής εποχών, του θανάτου και της αναγέννησης της φύσης. Τα «Αδώνια» — γιορτές που θρηνούσαν τον θάνατο και χαίρονταν την ανάστασή του — τελούνταν σε πολλές ελληνικές πόλεις, ιδιαίτερα στην Αλεξάνδρεια και την Αντιόχεια. Ο Άδωνης παραμένει ένας από τους ελάχιστους μύθους που αγγίζουν το θέμα της ομορφιάς, της θνητότητας και της ελπίδας με τρόπο που ξεπερνά τα σύνορα πολιτισμών.